>> Twee wolven <<
- Kelly Sue
- 21 apr
- 4 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 22 apr

‘M’n kind, de strijd gaat tussen twee wolven binnen een ieder van ons. De ene heet Kwaad. Het is woede, afgunst, jaloersheid, verdriet, hebzucht, arrogantie, zelfmedelijden, schuld, wrok, minderwaardigheid, leugen, valse trots, superioriteit en ego. De ander heet Goed. Het is vreugde, vrede, liefde, hoop, sereniteit, nederigheid, vriendelijkheid, trouw, medeleven, grootmoedigheid, waarheid, compassie en geloof.’ Het kind dacht er even over na en vroeg toen: ‘Welke wolf wint deze strijd?’ De oude Cherokee antwoordde eenvoudig: ‘Diegene die jij voedt.’
Ik kijk geen nieuws meer. Als ik dat deel krijg ik soms reacties als; ‘struisvogelpolitiek, wegkijken, niet dealen met de werkelijkheid, onverstandig niet op de hoogte te zijn, etc.’ Misschien vormde er bij jou ook wel direct een reactie die aansluit bij dat rijtje. Dat zou niet gek zijn, want zo zijn we groot gebracht. Zo zijn we gevormd. Het nieuws is belangrijk. Ik laat nu even achterwege of de mainstream media überhaupt betrouwbaar is en het verhaal van propoganda doet er nu ook even niet toe. Want waar het om gaat is dat er verdeeldheid in de wereld is, chaos, destructie, angst, lijden en onzekerheid. Daar hoef ik het nieuws niet voor te kijken om dat te weten. En ik wil mezelf er ook vooral niet mee “voeden”. Niet om weg te kijken, maar om bewust om te gaan met wat aandacht krijgt.. vanuit het principe ‘wat je aandacht geeft groeit’.
Ik geloof er in dat het nu aan ons is om dus om zoveel mogelijk tegenbeweging teweeg te brengen door gewoon vriendelijk en hartelijk met elkaar om te gaan. Mijn eerste focus is op mijn ‘inner peace’ en vanuit daar kan ik die vrede delen. Alles komt van binnenuit, en gelukkig maar, want we hebben weinig tot geen controle op wat er buiten ons gebeurd, maar we kunnen wel leren de controle te vinden over onze binnenwereld. Hoe we intern omgaan met wat er om ons heen gebeurd. Ik geloof niet dat (terug)vechten het antwoord is, en moedeloosheid en teleurstelling mogen ook zeker niet de overhand krijgen. Zelf zoveel mogelijk harmonie en vrede creëren is wat we te doen hebben. Alle beetjes helpen. 🕊️ En ik geloof dat die positieve energie meer mensen aantrekt en als deze ook “besmet” raken met deze positiviteit en zij dat weer uitstralen, dan groeit de positieve constructieve tegenkracht. 🫶
Divide and Conquer
De uitdrukking "divide and conquer" (in het Nederlands: verdeel en heers), oorspronkelijk divide et impera in het Latijn, komt uit de klassieke oudheid en wordt vaak toegeschreven aan Philippus II van Macedonië (382-336 v. Chr.), de vader van Alexander de Grote. (Bron: Historiek) Philippus II gebruikte het om de Griekse stadstaten (poleis) tegen elkaar uit te spelen en zo zijn macht te vergroten. Julius Caesar en andere Romeinse keizers pasten deze tactiek ook toe om hun enorme rijk te beheersen. De Franse keizer Napoleon Bonaparte maakte eveneens gebruik van dit adagium. Het concept is zo oud als de politiek zelf. Sun Tzu beschreef vergelijkbare tactieken al in zijn boek The Art of War (ca. 5e eeuw v. Chr.). En nog altijd is het een politieke en militaire strategie waarbij een heerser verdeeldheid creëert onder tegenstanders, of grotere groepen opsplitst in kleinere delen om te voorkomen dat er een bondgenootschap gevormt kan worden. Zo houd je groepen/de bevolking goed onder controle.
Who shook the jar?
Vraag jezelf dus altijd eerst af: “Who shook the jar?” (Wie schudde de pot) is een metafoor die stelt dat conflicten tussen groepen (zoals rassen, geloven of klassen) vaak worden veroorzaakt door een externe kracht die de rust verstoort, in plaats van door de groepen zelf.
Als je 100 zwarte mieren en 100 rode mieren samen in een pot doet, gebeurt er niets. Schud je de pot hevig, dan gaan de mieren elkaar bestrijden, denkend dat de ander de vijand is. De werkelijke vijand is echter degene die de pot schudde. Deze uitdrukking wordt gebruikt om aan te geven dat mensen vaak tegen elkaar worden uitgespeeld door krachten "van bovenaf" (media, politici, elites). Jezelf de vraag stellen “wie schudde de pot?” voorkomt blindelings vechten, en leert te kijken naar wie van de verdeeldheid profiteert. Stop met het haten van de "andere groep" en identificeer de echte veroorzaker van het conflict. “Who shook the jar?” Is een krachtige les over polarisatie en het besef dat onderlinge strijd vaak is gemanipuleerd. Vergeet dus niet dat politiek ook een tool kan zijn om mensen tegen elkaar op te zetten. Ik deel dit, ook voor mezelf, om hier bewust van te blijven, zodat je je niet mee laat trekken en daarmee onderdeel raakt van een hachelijk machtsplan.
Door me niet enkel te laten “informeren” of “voeden” door media waarvan ik niet zeker weet wie deze aanstuurt en met welke motieven, blijf ik dichter bij mijn missie, mijn pad, mijn taak hier op aarde. Noem het zingeving. Graag nodig ik een ieder uit om open blijven voor dialoog, en zo je perspectief te verbreden, of op onderzoek uit te gaan om te checken of het klopt wat je verteld wordt. Of kijk gewoon om je heen. Wat gebeurd er echt, hier, nu, op de plek waar je bent. Ook zo verschuif je je aandacht naar het menselijke, naar wat er onder je neus gebeurd. Blijf verbinden met elkaar. Probeer elkaar te begrijpen, oordeel niet te snel. Achter boosheid of agressie zit vaak ook angst. Kijk met meer compassie de wereld in en glimlach eens naar de ander. :-)
De meeste mensen deugen
Schrijver Rutger Bregman schreef het boek ‘De meeste mensen deugen’. Goed om deze eens te lezen. Probeer het eens; in plaats van om half 8 het journaal aan te zetten, dit boek te lezen (of luisteren kan tegenwoordig ook) als frisse, opbeurende, informatieve en inspirerende tegenbeweging. Met als doel: elkaar weer vinden.
Saamhorigheid dus! Ik blijf geloven in de mens, menselijkheid en de liefde. Ik weiger mezelf “gek” te laten maken of uit het lood te laten slaan door wat van buitenaf op ons afgevuurd wordt. Stay centered and keep believing in love!
Veel liefde,
Kelly Sue
& Fransie




Opmerkingen